Is een passiefhuis de investering waard? De hogere kosten in vergelijking met de CTE (Spaanse bouwcode) doen twijfel rijzen over de winstgevendheid ervan.

Passiefhuizen beloven het energieverbruik te minimaliseren, maar de bouw ervan kan 5% tot 15% duurder zijn dan een vergelijkbare woning. Gezien de huidige strenge eisen van de Spaanse bouwvoorschriften en de opkomst van aerothermische en fotovoltaïsche energie, bieden conventionele alternatieven mogelijk een aantrekkelijkere kosten-batenverhouding.

De afgelopen jaren hebben zogenaamde passiefhuizen aan belang gewonnen op de woningmarkt. Het concept is aantrekkelijk: woningen die een groot deel van het jaar een comfortabele temperatuur kunnen handhaven met een zeer lage energievraag, dankzij hoge isolatie, een zeer zorgvuldige schil, een hoge mate van luchtdichtheid en mechanische ventilatiesystemen met warmteterugwinning.

Maar er is een minder voor de hand liggende en waarschijnlijk belangrijkere vraag voor iedereen die overweegt een huis te bouwen: is het economisch gezien de moeite waard om de extra kosten van een passiefhuis te betalen?

Het antwoord is niet per se bevestigend.

De CTE vereist nu al de bouw van veel energiezuinigere woningen.

Een van de belangrijkste argumenten vóór Passivhaus verliest aan kracht in vergelijking met de huidige regelgevingsrealiteit in Spanje.

De Technische Bouwcode (CTE), en met name het Basisdocument inzake Energiebesparing (DB-HE), heeft de eisen ten aanzien van energie-efficiëntie voor nieuwbouwwoningen aanzienlijk aangescherpt.

De regelgeving stelt grenzen aan het energieverbruik en vereist bepaalde prestaties van de thermische envelop. Daarnaast wordt er rekening gehouden met het gebruik van hernieuwbare energiebronnen en met de eisen die verband houden met de productie van warm water voor huishoudelijk gebruik en de opwekking van hernieuwbare elektriciteit. De huidige DB-HE omvat ook eisen voor de oplaadinfrastructuur voor elektrische voertuigen.

Met andere woorden, de huidige vergelijking zou niet langer moeten gaan tussen een passiefhuis en een typische, inefficiënte woning van 15 of 20 jaar geleden. Het werkelijke alternatief is een passiefhuis versus een nieuwbouwwoning die voldoet aan de huidige energievoorschriften.

En het verschil tussen de twee kan aanzienlijk kleiner zijn dan het ‘passiefhuis’-concept suggereert.

Wat zijn de kosten voor het bouwen van een passiefhuis?

Er is geen eenduidige prijs, omdat factoren als oppervlakte, ontwerp, ligging, bouwsysteem, kwaliteiten en certificeringsniveau van invloed zijn.

Ter referentie: diverse bronnen in de sector schatten de meerkosten van een Passivhaus-woning ten opzichte van een conventionele of gelijkwaardige woning volgens de CTE op ongeveer 5% tot 15%, afhankelijk van het project en welke elementen in de vergelijking worden meegenomen.

In Madrid bijvoorbeeld schatten sommige schattingen een woning die strikt voldoet aan de huidige regelgeving op ongeveer €1.400-1.600/m², vergeleken met ongeveer €1.600-1.800/m² voor een gecertificeerde Passiefhuiswoning. Dit zijn indicatieve prijzen en omvatten niet noodzakelijkerwijs alle kosten die verband houden met een specifieke actie.

Een andere, recentere schatting plaatst de kosten van CTE-conforme woningen rond de €1.600-€1.800/m² in 2026, terwijl een gecertificeerd Passivhaus ongeveer tussen de €1.800 en €2.200/m² zou kunnen kosten.

Een eenvoudig voorbeeld

Laten we een eengezinswoning van 150 m² nemen en een indicatief verschil van 10% hanteren.

In dit voorbeeld zou kiezen voor Passivhaus een meerprijs van ongeveer 24.000 euro betekenen.

En het verschil kan groter zijn als het project bijzonder veeleisende bouwoplossingen vereist.

Waar gaat dat geld naartoe?

De extra kosten komen niet uit het niets tevoorschijn. Bij een Passiefhuiswoning moet speciale aandacht worden besteed aan elementen waar in een conventionele constructie mogelijk minder vraag naar is.

Deze omvatten:

• Grotere dikte en doorlopende isolatie.

• Vermindering en specifieke behandeling van koudebruggen.

• Hoogwaardig timmerwerk en glas.

• Betere controle over de luchtdichtheid van de behuizing.

• Lektesten.

• Mechanische ventilatie met warmterecuperatie.

• Technische aspecten en specifieke projectbeheersing.

• In het geval van een gecertificeerde woning, het certificeringsproces.

Uit een vergelijking van een residentieel project blijkt dat de kosten voor de CTE-oplossing € 872,51/m² bedragen, vergeleken met € 908,80/m² voor de ECCN/Passiefhuis-oplossing, wat neerkomt op een stijging van 4,16% in dat specifieke geval.

De belangrijkste conclusie is dat de extra kosten niet vaststaan. Een goed ontworpen Passivhaus kan qua kosten behoorlijk dicht in de buurt komen van een conventioneel energiezuinige woning, terwijl het eisen van certificering voor een slecht geoptimaliseerd project de investering aanzienlijk kan verhogen.

Aerothermische energie en fotovoltaïsche cellen veranderen de vergelijking.

Hier komt een van de elementen naar voren die de beslissing van de koper het meest kunnen beïnvloeden.

Vandaag zijn er Lucht-warmtepompsystemen die kunnen zorgen voor verwarming, koeling en warm water voor huishoudelijk gebruik. met een relatief laag elektriciteitsverbruik. Als er ook een fotovoltaïsch systeem wordt geïnstalleerd, kan een aanzienlijk deel van die elektriciteit ter plaatse worden opgewekt.

Dit maakt het mogelijk om een ​​andere energiestrategie voor te stellen:

goede gebouwschil + CTE (Technische Bouwcode) + aerothermische energie + fotovoltaïsche panelen

tegenover:

zeer hoogwaardige envelop + extreme dichtheid + ventilatie met herstel + Passiefhuis.

Het eerste alternatief maakt het mogelijk om een ​​woning met een zeer laag energieverbruik te realiseren zonder alle extra kosten te hoeven dragen die gepaard gaan met het behalen en certificeren van de Passivhaus-standaard.

Bovendien vereist de CTE zelf al energie-efficiëntieniveaus die veel hoger zijn dan die van eerdere generaties woningen en wordt het gebruik van hernieuwbare bronnen overwogen.

Maar er is een belangrijk verschil: weinig consumeren is niet hetzelfde als energie produceren.

Dit is een van de belangrijkste nuances van het debat.

Thermische energie uit de lucht en zonnepanelen maken van een conventioneel huis geen passiefhuis.

Een passiefhuis probeert in eerste instantie de energiebehoefte te verminderen via het gebouw zelf: oriëntatie, isolatie, afwezigheid van koudebruggen, waterdichtheid, zonwering en ventilatie met warmteterugwinning.

Fotovoltaïsche systemen daarentegen richten zich primair op energieproductie.

Beide strategieën zijn dus niet exact gelijkwaardig.

Vanuit het perspectief van een huiseigenaar die een comfortabel huis met lage energiekosten zoekt, is de relevante vraag echter wellicht anders:

Hoeveel kost het om een ​​bepaald niveau van energieverbruik te bereiken?

En dat is waar de kostenoverschrijding bij Passivhaus een gedetailleerde analyse verdient.

Het probleem zit hem in het rendement op de investering.

Laten we ervan uitgaan dat een Passivhaus-woning 20.000 of 30.000 euro meer kost dan een CTE-woning met aerothermische en fotovoltaïsche systemen.

Wil de extra investering financieel aantrekkelijk zijn, dan moet de jaarlijkse energiebesparing het mogelijk maken dat verschil binnen een redelijke termijn terug te verdienen.

En die tijdsspanne verschilt sterk per pand.

Het klimaat, de oriëntatie, de grootte, de gewoonten van de bewoners, de elektriciteitsprijs, het isolatieniveau van de CTE-woning en de hoeveelheid energie die door de fotovoltaïsche installatie wordt opgewekt, zijn hierop van invloed.

Het is daarom onzinnig om te beweren dat alle passieve huizen zichzelf snel terugverdienen.

Volgens sectorschattingen wordt het energierendement van de extra kosten in perioden geplaatst die afhankelijk van het project jaren of zelfs tientallen jaren kunnen duren.

Een goed ontworpen woning die voldoet aan de CTE (Technische Bouwcode) is voor veel kopers wellicht voldoende.

De vraag is dus niet of Passivhaus werkt.

Werken.

De vraag is of het nodig is om dat vraagniveau te bereiken om een ​​efficiënte woning te realiseren.

Voor een koper die een nieuw huis bouwt, is een oplossing gebaseerd op:

CTE + goede oriëntatie + adequate isolatie + goede behuizingen + aerothermisch + fotovoltaïsch

Het kan een zeer concurrerende combinatie bieden van initiële investering, energieverbruik en comfort.

De huidige CTE vereist al dat rekening wordt gehouden met het energiegedrag van de envelop, het beperken van het verbruik en het gebruik van hernieuwbare bronnen.

Hierdoor is de overstap van een moderne CTE-woning naar een Passiefhuis veel kleiner dan de overstap tussen een Passiefhuis en een conventionele woning van enkele decennia geleden.

Is een passiefhuis de investering waard?

Het hangt ervan af wat de eigenaar zoekt.

Als het hoofddoel het bereiken van een zo laag mogelijk energieverbruik is, het thermisch comfort maximaliseren, de airconditioningbehoefte zoveel mogelijk beperken en kiezen voor een bijzonder veeleisende bouwstandaard, kan Passiefhuis zinvol zijn.

Het kan ook een interessante optie zijn in bepaalde klimaten, woningen met een hoge energiebehoefte of projecten waarbij de standaard al in de vroege ontwerpfase wordt toegepast.

Maar als de prioriteit ligt bij het maximaliseren van het rendement op investeringen, kan het antwoord anders zijn.

Voor veel kopers biedt een woning die voldoet aan de CTE (Spaanse bouwvoorschriften), een goede thermische isolatie heeft en is uitgerust met aerothermische en fotovoltaïsche systemen, een voldoende hoog rendement zonder de extra kosten van een gecertificeerd Passivhaus te hoeven dragen.

En dat zou wel eens het echte debat van de komende jaren kunnen zijn: niet of passiefhuizen efficiënt zijn – wat ze ook zijn – maar of het laatste stukje energie-efficiëntie economisch het extra geld rechtvaardigt dat moet worden geïnvesteerd om dit te bereiken.

De conclusie

Het Passiefhuishuis vertegenwoordigt een van de hoogste niveaus van energie-efficiëntie die momenteel in een woning kunnen worden bereikt.

Maar een hogere efficiëntie betekent niet altijd een betere investering.

Met een steeds veeleisender wordende CTE en technologieën zoals aerothermische en fotovoltaïsche energie die steeds wijdverbreider worden, beschikt de koper vandaag de dag over alternatieven die het energieverbruik aanzienlijk kunnen verminderen zonder de enveloppe en installaties op het niveau te hoeven brengen dat vereist is door de Passiefhuis-norm.

Voordat u dus tienduizenden euro's extra investeert in een passiefhuis, zou de vraag simpel moeten zijn:

Hoeveel energiebesparing bereik ik werkelijk en hoe lang duurt het om de investering terug te verdienen?

In veel projecten kan een goed ontworpen, aan de CTE-normen voldoenende woning vanuit economisch oogpunt de meest rationele optie zijn.